commettere

COMMETTERE  alterna nei  modi,  tempi e persone la O protonica con la U e la E tonica con la I che può divenire protonica.

Indicativo presente   commétto (kómméttó), commétti, commétte

(kómmétté),  se commétte, commettéte/cummittìte (kómméttété), commétteno/ono (kómmétténó/ónó).

Imperfetto  cummittìvo (kummittivó), cummittìvi, cummittìva, se cummittìva, cummittìvi, cummittìveno/ono (kummittivénó/ónó).

Passato remoto ad eccezione della terza persona plurale, la S è sonora cummìsi/cummittètti, cummittèsti, cummìse (kummiʃé), cummittètte, se cummìse/se cummittètte (se kummittètté), cummìsseno/cummìseno (kummissénó/kummiʃénó) /cummittètteno/ ono (kummittètténó/ónó).

Futuro commettarò (kómméttarò), commettarè, commettarà (kóméttarà), se commettarà, commettaréte (kómméttarété), commettaràno (kómméttaranó).

Congiuntivo presente e imperativo  commétta, commétta, commétta, se commétta (se kómmétta), commettéte/cummittìte, commétteno/ono.

Imperfetto  cummittìssi, cummittìssi, cummittìsse, se cummittìsse, (se kummittissé), cummittìssi, cummittìsseno/ono (kummittissénó/ónó).

Condizionale presente commettarèbbi, commettarésti, commettarèbbe (kómméttarèbbe), se commettarèbbe, commettarésti, commettarèbbeno/ono (kómméttarèbbéno/ónó).

Participio passato cummìsso (kummissó).

Infinito comméttere (kómméttéré).