comporre

COMPORRE  in alcuni modi, tempi e persone le O passano ad U.

Indicativo presente  compóno/compóngo (kómpónó/kómpóngó), compóni/compónghi, compóne (kómpóné), se compóne, cumpunìte (kumpunité), compóneno/compóngheno/ono (kómpónénó/ kómpónghénó/ónó).

Imperfetto  cumpunìvo (kumpunivó), cumpunìvi, cumpunìva, se cumpunìva, cumpunìvi, cumpunìveno/ono (kumpunivénó/ónó).

Passato remoto componètti/compósi (kómpónètti/kómpósi), componésti, componètte/compóse (kómpónètté/kómpósé), se componètte/se compóse,    cumpunìsti,  componètteno/ compóseno/ ono (kómpónètténó/kómpósénó/ónó).

Futuro  componarò/comporrò (kómpónarò/kómpórrò), componarè/comporrè (kómpónarè/kómpórrè), componarà/ comporrà, se componarà/se comporrà, componaréte/comporréte (kómpónarété/kómpórrété), componaràno/comporràno (kómpónaranó/kómpórranó).

Congiuntivo presente e imperativo compónga (kómpónga), compónga,  compónga,  se compónga, cumpunìte,  compóngheno/

ono.

Imperfetto  cumpunìssi, cumpunìssi, cumpunìsse (kumpunissé), se cumpunìsse,  cumpunìssi, cumpunìsseno/ono  (kumpunissénó/ ónó).

Condizionale presente componarèbbi/comporrèbbi, componarésti/comporrésti, componarèbbe/comporrèbbe (kómpónarèbbé/ kómpórrebbé),  se componarèbbe/se comporrèbbe,  componarésti/comporrésti, componarèbbeno/ comporrèbbeno/ono (kómpónarèbbénó/kómpórrèbbénó/ónó).

Participio passato compósto (kómpóstó).

Infinito  compónere (kómpónéré).