CONOSCERE in alcuni modi, tempi e persone sostituisce
le due O con le U.
Indicativo
presente conósco
(kónóskó), conóschi (cónóski), conósce (kónóscé
[kónóššé]), se conósce, cunuscìte (kunuscité
[kunuššité]), conóscheno/ono (kónóskénó/ónó).
Imperfetto cunuscìvo
(kunuscivó
[kunuššivó]), cunuscìvi, cunuscìva, se cunuscìva, cunuscìvi, cunuscìveno/ono (kunuscivénó/ ónó [kunuššivénó/ónó]).
Passato
remoto cunùbbi,
cunuscìsti, cunùbbe (kunubbé), se cunùbbe, cunuscìsti, cunùbbeno/ono (kunubbénó/ónó).
Futuro conosciarò (kónósciarò [kónóššarò]), conosciarè, conosciarà, se conosciarà,
conosciaréte (kónósciarété [kónóššarété]), conosciaràno (kónósciaranó).
Congiuntivo
presente e imperativo conósca (kónóska), conósca,
conósca, se conósca, cunuscìte , conóscheno/ono.
Imperfetto cunuscìssi,
cunuscìssi, cunuscìsse (kunuscissé [kunuššissé]), se cunuscìsse, cunuscìssi,
cunuscìsseno/ono (kunuscissénó/ónó [kunuššissénó]).
Condizionale
presente conosciarèbbi
(kónósciarèbbi
[kónóššarèbbi]), conosciarésti,
conosciarèbbe (kónósciarèbbé [kónóššarèbbé]), se conosciarèbbe, conosciarésti, conosciarèbbeno/ono (kónósciarèbbénó/ónó
[kónóššarèbbénó/ónó]).
Participio
passato cunusciùto (kunusciutó
[kunuššutó]).
Infinito conóscere (kónóscéré
[kónóššéré]).
Nessun commento:
Posta un commento