FUGGIRE
Indicativo
presente fùggo/fuggìsco
(fuggó/fuggiskó), fùggi, fuggìschi (fuggiski), fùgge/fuggìsce (fuggiscé [fuggiššé]), se fùgge, se fuggìsce, fuggìte,
fuggìscheno/ono, fùggheno/ono (fuggikénó/ fugghénó/ónó).
Imperfetto fuggìvo (fuggivó), fuggìvi, fuggìva, se fuggìva, fuggìvi,
fuggìveno/ono (fuggivénó/ónó).
Passato remoto fuggì/fuggètti,
fuggìsti, fuggì/fuggètte (fuggètté),
se fuggì/se fuggètte, fuggìsti, fuggètteno/fuggìnno (fuggètténó/ fugginno).
Futuro fuggiarò,
fuggiarè, fuggiarà, se fuggiarà, fuggiaréte (fuggiarété), fuggiaràno.
Congiuntivo presente e imperativo fùgga/fuggìsca, fùgga/ fuggìsca, fùgga/fuggìsca,
se fùgga/se fuggìsca, fuggìte (fuggité),
fùggheno/fuggìscheno/ono.
Imperfetto fuggìssi,
fuggìssi, fuggìsse (fuggissé), se
fuggìsse, fuggìssi, fuggìsseno/ono (fuggissénó/ónó).
Condizionale
presente fuggirèbbi/fuggiarèbbi,
fuggirésti/fuggia- résti, fuggirèbbe/fuggiarèbbe, se fuggirèbbe/se fuggiarèbbe,
fuggirésti/fuggiarésti, fuggirèbbeno/fuggiarèbbeno/ono (fuggiarèbbénó/ónó).
Participio
passato fuggìto
(fuggitó).
Infinito fuggìre
(fuggiré).
Nessun commento:
Posta un commento