mietere

MIETERE  la prima E protonica ha pronuncia chiusa e in alcuni

modi, tempi e persone non è pronunciata miétere (miétéré).

Indicativo presente la E tonica ha suono chiuso   miéto (miétó), miéti, miéte (miété), se miéte, mitìte (mitité), miéteno/ono (miéténó/ónó).

Imperfetto  mitìvo (mitivó), mitìvi, mitìva, se mitìva, mitìvi, mitì- veno/ono (mitivénó/ónó).

Futuro  mietarò (miétarò), mietarè, mietarà (miétara), se mietarà, mietaréte (miétarété), mietaràno (miétaranó).

Passato remoto mietètti, mietésti/mitìsti, mietètte (miétètté), se mietètte, mietésti/mitìsti, mietètteno/ono (miétètténó/ónó).

Congiuntivo presente  e imperativo la E tonica ha suono chiuso miéta, miéta, miéta, se miéta, mitìte, miéteno/ono.

Imperfetto  mitìssi, mitìssi, mitìsse (mitissé), se mitìsse, mitìssi, mitìsseno/ono (mitissénó(ónó).

Condizionale presente mietarèbbi/mieterèbbi (miétérèbbi), mietarésti/mieterésti (miétérésti), mietarèbbe/mieterèbbe (miétérèbbé), se mietarèbbe/se mieterèbbe, mietarésti/mieterésti (miétarésti), mietarèbbeno/mieterèbbeno/ono (miétarèbbénó/ónó).

Participio passato mitùto (mitutó).

Infinito  miétere (miétéré).