lunedì 19 settembre 2016

pendere

PENDERE   in alcuni modi, tempi e persone la  E tonica passa ad
I.
Indicativo presente pèndo (pèndó), pèndi, pènde (pèndé), se pènde, pendéte/pindìte (péndété), pèndeno/ono (pèndénó/ónó).
Imperfetto  pindìvo (pindivó), pindìvi, pindìva, se pindìva, pindìvi, pindìveno/ono (pindivénó/ónó).
Passato remoto  pendètti (péndètti), pendésti/pindìsti (péndésti), pendètte (péndètté), se pendètte, pendésti/pindìsti, pendètteno/ono (péndètténó/ónó).
Futuro  pendarò (péndarò), pendarè, pendarà, se pendarà, pendaréte (péndarété), pendaràno (péndaranó).
Congiuntivo  presente e  imperativo   pènda, pènda, pènda, se pènda, pendéte/pindìte, pèndeno/ono.
Imperfetto  pindìssi, pindìssi, pindìsse (pindissé), se pindìsse, pindìssi, pindìsseno/ono (pindìssénó/ónó).
Condizionale presente pendarèbbi, pendarésti, pendarèbbe (péndarèbbé), se pendarèbbe, pendarésti, pendarèbbeno/ono (péndarèbbéno/ónó).
Participio passato pindùto (pindutó).

Infinito  pèndere (pèndéré).

Nessun commento:

Posta un commento