percuotere

PERCUOTERE  ha in alcuni modi, tempi e persone il passaggio della E protonica ad I e del dittongo UO ad O chiusa oppure ad U.

Indicativo presente la O tonica ha suono chiuso percóto (pérkótó), percóti, percóte (pérkóté), se percóte, percotéte/percutìte/pircutìte (pérkótété), percóteno/ono (pérkóténó/ónó).

Imperfetto  pircutìvo (pirkutivó), pircutìvi, pircutìva, se pircutìva, pircutìvi, pircutìveno/ono (pirkutivénó/ónó).

Passato remoto percotètti (pérkóttètti), percotésti, percotètte (pérkótètté),  se percotètte,  percotésti/percutìsti/pircutìsti,  percotètteno/ono (pérkótètténó/ónó).

Futuro  percotarò (pérkótarò), percotarè (pérkótarè), percotarà, se percotarà, percotaréte (pérkótarété), percotaràno (pérkótaranó).

Congiuntivo presente e imperativo la O tonica ha suono chiuso percóta (pérkóta), percóta, percóta, se percóta, percotéte/ percutìte/pircutìte, percóteno/ono.

Imperfetto   pircutìssi, pircutìssi, pircutìsse  (pirkitissé), se pircutìsse, pircutìssi, pircutìsseno/ono  (pirkutissénó/ónó).

Condizionale presente percotarèbbi, percotarésti (pérkótarésti),

percotarèbbe  (pérkótarèbbé),  se percotarèbbe, percotarésti, percotarèbbeno/ono (pérkótarèbbénó/ónó).

Participio passato pircutìto/pircutùto/percutùto (pérkututó).

Infinito  percótere (pérkótéré).

In aretino stretto, se le percosse sono rivolte a persone, sono pre- feriti altri verbi come cignàre (ȼignaré [ȼińńaré]), borbàre (bórdaré), brascàre (braskaré), tonfàre (tonfaré). Hanno tutti il participio passato breve cìgno (ȼignó [ȼińńó]), bórdo (bórdó), bràsco (braskó), tónfo (tónfó). Seguono la coniugazione aretina dei verbi in ARE.