giovedì 15 settembre 2016

sorgere

SORGERE  in alcuni modi, tempi e persone la O e la E passano  ad U ed I.
Indicativo presente  sórgo (sórgó), sórgi, sórge (sórgé), se sórge, surgìte (surgité), sórgheno/sórgono (sórghénó/sórgónó).
Imperfetto  surgìvo (surgivó), surgìvi, surgìva, se surgìva, surgì- vi, surgìveno/ono (surgivénó/ónó).
Passato remoto  sorgètti, sorgésti/surgìsti, sorgètte (sórgètté), se sorgètte, sorgésti/surgìsti, sorgètteno/ono (sórgètténó/ónó).
Futuro  sorgiarò, sorgiarè, sorgiarà, se sorgiarà, sorgiaréte, (sórgiarété), sorgiaràno (sórgiaranó).
Congiuntivo presente e imperativo  sórgia, sórgia, sórgia, se sórgia, sorgéte/surgìte, sórgheno/ono.
Imperfetto  surgìssi, surgìssi, surgìsse (surgissé), se surgìsse, surgìssi, surgìsseno/ono (surgissénó/ónó).
Condizionale  presente   sorgiarèbbi,   sorgiarésti,   sorgiarèbbe  
(sórgiarèbbé),    se sorgiarèbbe,   sorgiarésti,   sorgiarèbbeno/ono
(sórgiarèbbénó/ónó).
Participio passato sórto (sórtó).

Infinito  sórgere (sórgéré).

Nessun commento:

Posta un commento